Verbonden Stad – Bart Lunenburg

Verbonden Stad

Bart Lunenburg

Bart Lunenburg (1995) wist altijd al wel dat hij kunstenaar wilde worden. Hij houdt van geschiedenis, stedenbouw en architectuur, maar dan vooral vanuit een onstilbare nieuwsgierigheid, zonder dat het alleen maar wetenschappelijk is. Uiteindelijk gaat het bij Bart om verbeelding; de vertaling van de omgeving naar beeld. Het gaat om observeren, waarnemen aan de hand van tekenen en fotografie. Hoe komt het dat dit er zo uitziet, hoe is dat ontstaan? Wat zijn de verhalen daarachter?  

Bart studeerde fotografie aan de HKU, waar hij leerde om als soort editor te werk te gaan: de wereld is er al, maar daar breng je opnieuw structuur, verhalen in aan. Die methode hanteert hij nog steeds: ‘Ik verzin niks uit mezelf. Mijn werk begint altijd als reactie op een gebouw, een plek; iets dat terugpraat.’ Daarbij is Bart altijd op zoek naar een balans tussen specifiek en universeel. Zijn werk doet een plek eer aan, maar tegelijkertijd onstijgen zijn installaties de plek ook. 

Zo is Bart altijd in dialoog met gebouwen en zijn omgeving. Hoe is het gebouw veranderd over de jaren heen, en wat zegt dat? Wat drukt zo’n transformatie – afgebrand, verbouwd, helemaal verdwenen – uit over hoe we met onze omgeving omgaan? Dat uit zich in veelvormigheid, van observeren en maquettes bouwen, en vanuit daar uitwaaieren naar een scala aan media: sculptuur, installatie, textiel, fotoseries en meer. 

Bart Lunenburg, One to seven, grey to red, three to four, tread to thread | Buitenplaats Doornburgh

Het werk van Bart is lijkt op het eerste gezicht formalistisch en ritmisch, vol architectonische vormen, maar gaat uiteindelijk over de relatie tussen geometrie en menselijkheid. Bart maakt alles zelf, met de hand, dus als je beter kijkt zie je dat het helemaal niet zo rechtlijnig en perfect is. Er zijn hulplijntjes zichtbaar. Bart wil soms wel perfectie, maar dat lukt niet altijd en dat is goed. Want dat zegt ook iets. Zijn werken gaan namelijk namelijk niet over de architectuur zelf, maar over de sociale laag, hoe mensen met een gebouw en de omgeving omgaan. Gebouwen gaan over ons.  

Tentoonstellingsmaker Yusuf over de keuze voor deze kunstenaar bij Verbonden Stad:

‘Architectuurgeschiedenis en erfgoed combineert Bart met persoonlijke observaties en ervaringen om nieuwe verhalen te creëren over onze fundamentele, maar moeilijke relatie met onze gebouwde omgeving. Zijn interesse in de manier waarop gebouwen en ideologieën, angsten en verlangens, herinneringen en gebreken absorberen, vormt een opvallende link met de tentoonstelling Verbonden Stad. Met name het werk Tiny Tumbling Towers correspondeert met de tentoonstelling vanwege de visuele impact van het slopen van gebouwen en daarmee ook de tastbare herinneringen van stadsbewoners. Het geeft de spanning weer tussen het idealisme van een schaalmodel, en hoe de werkelijkheid dit idealisme uiteindelijk steeds inhaalt.’ 

>> naar de website van Bart Lunenburg
>> naar de hoofdpagina van Verbonden Stad

>