Een tentoonstelling over empathie

We leven in een tijd van sterk individualisme. Een tijd waarin de maakbaarheid van ons menselijke bestaan binnen ons bereik lijkt. Onze samenleving is gericht op ontwikkeling van ‘het zelf’. Denk aan de zegentocht van social media en zelfhulpboeken die niet aan te slepen zijn. Succes is maakbaar en vooral intern te vinden. Graaf diep in jezelf en je leert jezelf kennen. Zoals Plato zei: ‘de essentie van alle kennis is zelfkennis.’ We zijn ervan overtuigd dat de weg naar geluk de weg van zelfontplooiing is. Het ‘wij versus de ander’ lijkt de basis van ons bestaan.   

Maar mensen zijn sociale wezens. We bezitten het bijzondere vermogen om emoties van anderen te kunnen meevoelen. We zijn ook wie we zijn door de aanwezigheid van de ander. We hebben de ander bovendien nodig voor ons voortbestaan. ‘Sociaal en onbaatzuchtig gedrag is minstens zo belangrijk als ‘het recht van de sterkste.’ (Frans de Waal, Een tijd voor empathie) 

Te zien op diverse (buiten)locaties

Deze tentoonstelling beperkt zich niet alleen tot ons museumgebouw – waar je bijvoorbeeld de performance-registratie van Francis Alÿs’ When Faith Moves Mountains kunt bekijken. Empathie | Geen mens is een eiland is te zien op verschillende plekken in de IJsselsteinse binnenstad. Zo zijn er foto-exposities in de Kasteeltoren (samengesteld door Koos Breukel) en in het Kronenburgplantsoen (een project van Bernadet de Prins). In het Kasteelpark staat een container waarin een film van Melanie Bonajo draait. Ook bij en in de Oude Nicolaaskerk en de St. Nicolaasbasiliek zie je werk uit Empathie | Geen mens is een eiland, onder meer van Sarah van Sonsbeeck.