Druktemakers Ernesto Lemke

Druktemakers

Ernesto Lemke

Ernesto Lemke studeerde in 1997 af aan kunstacademie Minerva in Groningen. Het grote publiek kent hem van zijn deelname aan de tv-programma’s Lego Masters, Sterren op het doek en onlangs nog De Nieuwe Vermeer. In al deze programma’s toonde hij dat LEGO en kunst een perfecte combinatie zijn. 

Naast zijn televisieoptredens ging hij verder met het experimenteren met LEGO als materiaal, o.a. in de vorm van Brickpainting. Zelf zegt hij hierover: ‘Brickpainting is een unieke manier van schilderen met LEGO. Zonder handleiding of het gebruik van software maar puur werken naar de waarneming. Ik heb een voorkeur voor portretten - van oudsher beschouwd als een van de moeilijkste onderwerpkeuzes - vanwege mijn fascinatie voor mensen. Complexe, intrigerende, frustrerend ongrijpbare en prachtige wezens waarvan ik er zelf geloof ik ook eentje ben.’  

Voelt als schilderen 

Ernesto werkt al lang met LEGO, en met plezier: ‘Het voelt als schilderen,’ legt hij uit. ‘Wat voor mij een extra uitdaging is: vrijwel niemand doet dit. Er zijn wereldwijd maar vier andere brickpainters, en die gaan allemaal anders te werk. En dat terwijl LEGO zo wijdverspreid is. LEGO staat wel bekend als creatief, maar niet in de zin van kunst. Dat stimuleert mij, in technisch opzicht: nieuw terrein ontdekken!’  

Het medium leent zich ook goed om kinderen op een laagdrempelige manier kennis te laten maken met kunst. ‘Ik heb een educatieve achtergrond,’ vertelt Ernesto, ‘en LEGO is ontzettend geschikt om de interesse van verschillende doelgroepen te wekken! Dat maakt het voor mij extra betekenisvol.’ Voor sommige kunstliefhebbers is het wel even wennen, gaat Ernesto verder: ‘Niet iedereen komt makkelijk los van de speelgoedassociatie. Dat is ook wel begrijpelijk, dit is nieuw, het is nog niet vergelijkbaar.’   

Tastbaar verleden

Voor Druktemakers maakte Ernesto in samenwerking met kinderambassadeurs Eva en Maarten een LEGO-vertaling van een verhaal uit de geschiedenis van IJsselstein: dat van onze heldin Vrouwe Bertha. Zij verdedigde in 1296 een jaar lang Kasteel IJsselstein. Ernesto vroeg Eva en Maarten: ‘Hoe gaan we dat verleden tastbaar maken?’ Samen kwamen ze op het idee om karakters uit dit tijd tot leven te brengen. In de vorm van avatars als levensechte LEGO-portretten! Ernesto ging aan de slag met Vrouwe Bertha*, Eva met haar schoonmaakster** en Maarten met haar kok***.  

‘Op deze manier maak je je een oud verhaal echt eigen,’ vertelt Ernesto. ‘Je gaat eerst goed kijken, bedenken hoe het was in die periode, je leeft je in. En dan pas ga je aan de slag. Het geeft houvast bij het maken, en het geeft je de mogelijkheid zelf iets toe te voegen, je eigen interpretatie van het verleden vorm te geven.  

* naar De Fluitspeler van Abraham Bloemaert, 1621, Centraal Museum
** naar De Keukenmeid van Joachim Wtwael, ca. 1620-1625, Centraal Museum
*** naar De Kok van Hendrick Bloemaert, 1634, Centraal Museum

Beeldcredits: Djana Djordjevic en Sabine Metz

Wie zie je hier?
Toelichting van Ernesto:

Een echt kasteel met allemaal beroemde bewoners door de eeuwen heen. De geschiedenis van IJsselstein klinkt als een sprookje! Maar waren die mensen echt heel anders dan jij en ik? De kinderambassadeurs kregen de opdracht om een oud schilderij te kiezen, daar een verhaal omheen te bedenken, en een eigen portretversie maken in een modern jasje: in LEGO! 

Kun jij zien wat er nog van het origineel is overgebleven? En ook wat er is veranderd? Zijn dit nog de mensen van toen? Of zouden ze nu ook kunnen bestaan?  

Ernesto schreef ook een mooie blog over de totstandkoming van zijn Vrouwe Bertha. Dat lees je hier >>

Bouw zelf Kasteel IJsselstein!

Geïnspireerd? Doe mee aan de bouwwedstrijd: maak je eigen LEGO-versie van Kasteel IJsselstein! Klik hier voor meer informatie en doe mee (t/m 10 september).

Kinderambassadeurs

Ernesto kijkt met veel plezier terug op de samenwerking met ‘zijn’ kinderambassadeurs Eva en Maarten. Ze hebben veel contact gehad tijdens de werkperiode. Hij nam bijvoorbeeld een tutorial voor ze op, zodat ze als ze vastliepen weer verder konden, en voorzag ze van de juiste steentjes via de post. Ook waren er regelmatig momenten waarop ze even konden sparren, bijvoorbeeld via videoverbinding.  

>