Reinoud van Vught


Reinoud van Vught, geen titel - Foto: Karin Doornbos



Reinoud van Vught 

 

Is het mogelijk om een perfect schilderij te maken? Een kunstwerk waarbij de handeling van het schilderen zelf, van verf aanbrengen op een ondergrond, dusdanig is uitgevoerd dat de maker nadien niets meer te doen staat dan accepteren dat het eindpunt bereikt is? 

Reinoud van Vught (Goirle, 1960) schildert om het schilderen. Op uiteenlopende manieren laat hij verf over doek en papier glijden, kruipen, meanderen of vloeien. Soms is het materiaal de baas, de andere keer stuurt Van Vught het proces zelf aan. Wat steeds terugkomt zijn bloemen. Hij kijkt veel naar de natuur, en naar de geschiedenis van het schilderen zelf. De kunstgeschiedenis herbergt immers een schat aan materiaal-avonturiers.

Denk aan Rembrandt, die met vluchtige streken een realistische mouw op het doek kwastte, aan Yves Klein, die het menselijk lichaam als penseel gebruikte, en aan de druppel- en spettertechniek van Jackson Pollock. Van Vught combineert binnen één schilderij meerdere technieken, die hij laag over laag aanbrengt tot het moment waarop hij beseft: ik ben er, ik stop. Dat proces kan maanden, soms zelfs jaren duren. Meestal heeft hij dan ook wel tien tot twintig werken tegelijk onderhanden. 

Van Vught studeerde Monumentaal Schilderen aan de Academie voor Beeldende Kunsten Sint-Joost in Breda (1979-1984). Hij woont en werkt in Goirle. Samen met Paul van Dongen, Guido Geelen, Marc Mulders en Ronald Zuurmond wordt hij gerekend tot de Tilburgse School. Werk van Van Vught is onder meer opgenomen in de collecties van het Noordbrabants Museum in ’s-Hertogenbosch, Museum De Pont in Tilburg en Centraal Museum Utrecht.

Tekst: Ctrl Art Delete