Luzia Simons

Luzia Simons Stockage Bloemenpracht Museum IJsselstein
Luzia Simons, Stockage, 2011



Luzia Simons

 

Deze tulpen zijn letterlijk kopieën van de werkelijkheid. Door levende bloemen op de plaat van een scanner te leggen worden ze naar het platte vlak getransporteerd, waar ze nu als kleurrijke spookverschijningen tegen een achtergrond van diep, eindeloos zwart zweven. ‘Digitale barok’, zo kenmerkt de kunstenaar haar werk.

Het oeuvre van Luzia Simons (Quixadá, Brazil, 1953) bestaat uit fotografie, film, installatie en performancekunst. De laatste jaren legt zij zich vooral toe op bloemen en hun betekenis. Tulpen spelen daarbij vaak een hoofdrol, waaronder in de reeks Stockage. De tulp heeft zijn marktwaarde dubbel en dwars bewezen. Hij werd en wordt wereldwijd verhandeld. Deze bloem staat daarom volgens Simons bij uitstek symbool voor de globalisering. Want niet alleen goederen en technologieën gaan de hele wereld over, ook culturen en hun eigen typische verhalen en gebruiken.

Zo staat de tulp in de Perzische, Turkse en Iraakse cultuur symbool voor leven en liefde. Men baseert zich daarbij op de legende die verhaalt over de tragische geliefden Farhad en Shirin. In het kort: hun liefde mocht niet bestaan en op de plek waar hun bloed de aarde raakte, bloeide een rode tulp op. Tot op de dag van vandaag worden de soldaten die zijn gedood in de oorlog tussen Iran en Irak dan ook wrang genoeg aan beide zijden gesymboliseerd door velden rode tulpen.

Na een studie Geschiedenis volgde Simons van 1984 tot 1986 een kunstopleiding aan de Sorbonne in Parijs. Sinds 1986 woont en werkt ze in Duitsland, eerst in Stuttgart en daarna in Berlijn. Haar werk wordt wereldwijd getoond in solo- en groepstentoonstellingen.

Tekst: Ctrl Art Delete