Ontdek MIJ

Aanstormend talent bij MIJ

Het beste uit 2016 van Galerie Pouloeuff
 

11 maart - 28 mei 2017

Kom, schuif aan. De tafel is gedekt. Geniet van de schoonheid en de fragiliteit van het serviesgoed. Kijk om je heen en verwonder je over gigantische portretten, zo realistisch dat je er ook een beetje van schrikt. Zie ook de teerheid van 1000 kraanvogels en van wuivende doeken. Laat je verrassen door bewegende installaties die alledaagse voorwerpen een zweem van magie geven.

Dit is alweer het derde jaar dat Museum IJsselstein (MIJ) een selectie van de jonge aanstormende talenten uit de exposities van 2016 van Galerie Pouloeuff  laat zien. De diversiteit in onderwerpen, disciplines en materialen is enorm. Het enthousiasme van het ontdekken van ieders vorm om zich uit te drukken spat ervan af. Van poëtische beelden tot stoere installaties en van klein figuratief werk tot grote geometrische kleurvlakken.

Kwetsbare stukken
Opvallend veel kunstenaars houden zich bezig met het thema kwetsbaarheid. De één doet dat door het gebruik van vergankelijke materialen en de ander benadrukt dit in de keuze van de onderwerpen.
 


Sanne Wolthaus - Mute #2 (2015)


Van breekbare lichamen…
Zowel Sanne Wolthaus als Roosmarijn Broersen tonen het menselijk lichaam in al zijn naaktheid. Beiden kiezen voor zwart/wit waardoor de broosheid van het lichaam een extra realistische lading krijgt. Broersen zoekt in haar foto/etswerk Kantelpunt naar het moment van stilte, van het alleen zijn, een moment dat zo voorbij kan zijn. Terwijl het werk van Broersen een soort poëtische rust uitstraalt, schreeuwen de foto’s van Wolthaus het uit. Het onderliggende thema betreft de chronische pijn waarmee ze dagelijks te maken heeft. Met de serie Mute heeft ze een vorm gevonden om deze emoties te uiten en om de stilte te doorbreken.
 


Daniel van Dijck - Fragility of Things (2015-2016)
 

…tot vergankelijke materialen
Het porselein van Daniel van Dijck vormt een mooie overgang tussen de kunstenaars die kwetsbaarheid als onderwerp kiezen en de kunstenaars die met kwetsbare materialen werken. Daniel doet beide. Zijn breekbare serviesgoed verwijst namelijk ook naar de vergankelijkheid en heeft niet voor niets de titel Fragility of Things.

Niets is voor de eeuwigheid, maar deze kunstenaars zoeken wel heel erg de grenzen op door de keuzes en gebruik van hun materialen. De aftakeling van materialen is juist een belangrijk onderdeel in het werk van FMD van der Linden. Haar serie Framed Sediment is gemaakt van kwetsbare materialen als papier en aquarelverf en zal door het blootstellen aan zonlicht steeds verder verkleuren en vervagen.
 


Fiona du Mesnildot - Domestic Theatre (2015)


Fiona du Mesnildot bouwt haar Domestic Theatre op met behulp van tere doeken die reageren op elk zuchtje wind. En creëert daarmee scènes die steeds in beweging zijn. Ze beziet de samenleving als een schouwtoneel waarin we zowel acteurs als toeschouwers zijn.

Gewoonlijk mogen kunstwerken in musea en galerieën niet aangeraakt worden, maar de Curious Mechanics van Romy Joya Kuldip Singh moeten juist door de bezoeker in werking worden gesteld. Het levert een moment van spanning op. Mag het wel? Mag het niet? Het mag wel! Maar de levensduur van deze beelden neemt hiermee wel zienderogen af.
 


Romy Joya Kuldip Singh - Curious Mechanics (2015)

Het kostte Joyce Overheul zestien dagen non stop werken om de 1000 kraanvogels van papier te vouwen. Overheul zoekt de uitdaging in haar werk en vroeg zich voor deze krachtmeting af wat het met je doet als je je volledig en langdurig concentreert op één eenvoudige handeling. De bewuste keuze om dit gordijn van kraanvogels voor het raam te hangen zal niet bijdragen aan de eeuwigheidswaarde van dit werk. Papier en daglicht zijn immers geen vrienden van elkaar.
 


Joyce Overheul - 1000 cranes (2015)

Van geometrische studies…
In de schilderijen van Tom de Jong zijn het naakte canvas, de zichtbaarheid van het hout en de scherp afgebakende kleurvlakken terugkerende elementen. Hoe verhouden deze onderdelen zich tot elkaar? Waar doek en spieraam traditioneel gezien als dragers fungeren, hebben ze hier een sterke beeldende functie. Ze zijn daarmee tegen alle verwachtingen in een volwaardig onderdeel van de compositie geworden.

De gelaagdheid van materialen zien we ook terug in het werk van Jan Blank. Hij heeft een nieuwe techniek ontwikkeld waarbij giethars, pigment en polyester in flinterdunne laagjes over elkaar worden aangebracht. In zijn schilderijen zien we een grote fascinatie voor de horizon. Een symbool voor leegte en ruimte, maar ook voor verlangen en nieuwsgierigheid. Wat schuilt er eigenlijk achter de horizon?

Waar begint abstractie? En waar houdt figuratie op? Manon Hilberink zoekt in haar werk het spanningsveld tussen beide thema’s op. Egale lichtvlakken en sterke schaduwen wisselen elkaar af in de geschilderde origamifiguren. De scherpe vouwlijnen van het afgebeelde papier wordt hierdoor benadrukt. In de origamikunst ontstaan uit kleine vellen papier driedimensionale, herkenbare figuren.
 


Marie Reintjes - Schnauzer (2016)
 

…tot figuratieve portretten
Een kwispelend hondje, een vogel die achteloos op het hek zit, een grote ontploffing. ‘Wegwerpbeelden’ noemt Marie Reintjes ze, de snapshot-achtige foto’s die zij gebruikt als uitgangspunt voor haar schilderijen. Het zijn alledaagse composities die ze op een voetstuk plaatst. Kortstondige momenten voor de eeuwigheid op het doek gevangen.

De rauwe houtskoolportretten Smoel en Ponem van Jurre Blom stoten af en trekken tegelijkertijd aan. De gespannen gezichten zijn tot in hun meest onflatteuze vorm uitgewerkt en brengen een gevoel van ongemak teweeg. Jurre Blom baseert zijn werk op gevonden foto’s en haalt de afgebeelde personen uit de anonimiteit en beeldt ze daarbij op monumentale schaal af.

Over het werk Coat(ing) zegt Sophia Bustin zelf: ‘Ieder mens heeft een passende jas nodig om zich te beschermen en om zich te tonen naar de buitenwereld.’ De titel van het werk verwijst tevens naar de manier waarop zij haar foto’s met krijt bewerkt. Zij onderzoekt met haar foto’s de persoonlijke ruimte van de mens. Kunnen we deze mysterieuze belevingswereld ooit vatten? Of blijft deze ongrijpbaar?

De neonkleurige stillevens van Bianca Filius contrasteren sterk tegen een diepzwarte achtergrond. Een foto wordt vaak gezien als spiegel van de realiteit, maar is dat eigenlijk wel zo? Het is een vraag die als rode draad door het werk van de kunstenaar loopt. Door alledaagse objecten op verschillende manieren te manipuleren, zoals in haar werk A still life with pineapple, oranges and nuts, zaait zij verwarring over wat wij zien.
 


Thijs Rijkers - One Line Story (2015)


De schoonheid van het alledaagse
Met het werk One Line Story van Thijs Rijkers was eerst het beantwoorden van de praktische vraag ‘hoeveel vierkante meter kan er uit de pen worden gehaald’ belangrijk, maar de beelden die daaruit ontstonden vond hij uiteindelijk veel interessanter. Zijn werk is geïnspireerd op het dagelijks leven of fenomenen die hem opvallen. Hij volgt daarbij puur zijn hart en maakt wat hij wil zonder geremd te worden.

Zoals Rijkers zich laat inspireren door alledaagse objecten, zo ziet ook Ka-Lai Chan de verborgen waarde van gebruiksvoorwerpen. Met het gebruik van de gekleurde parels benadrukt ze de schoonheid van het meubilair. Met de titel Ordinary Family verheft ze deze objecten bovendien tot dierbare familieleden.

Een bijzondere samenwerking met Galerie Pouloeuff
MIJ vindt het belangrijk om een diversiteit aan kunstdisciplines te laten zien maar ook een diversiteit aan kunstenaars, van lokaal tot internationaal bekend, van gevestigde namen tot aanstormend talent. Om die reden werkt MIJ samen met Galerie Pouloeuff uit Naarden. Galerie Pouloeuff is een platform en broedplaats voor jong artistiek talent dat hun bijzondere aanleg laat zien op een professioneel podium. Galerie Pouloeuff is een initiatief van Keep an Eye Foundation, die jonge getalenteerde in Nederland studerende kunstenaars, filmmakers en muzikanten ondersteunt en een zetje in de rug geeft. Bij Galerie Pouloeuff krijgt aanstormend talent een springplank. Door middel van deze expositie krijgen jonge kunstenaars ook de kans om in een museale context te exposeren. MIJ en Galerie Pouloeuff hebben de intentie om elk jaar samen een tentoonstelling te maken.

Deelnemende kunstenaars
Jan Blank, Jurre Blom, Roosmarijn Broersen, Sophia Bustin, Ka-Lai Chan, Daniel van Dijck, Manon Hilberink, Bianca Filius, Tom de Jong, Romy Joya Kuldip Singh, FMD van der Linden, Fiona du Mesnildot, Joyce Overheul, Thijs Rijkers, Marie Reintjes, Sanne Wolthaus

Nooit meer iets missen van MIJ?
Word gratis Vriend of abonneer je op onze kunstnieuwsbrief

Terug