Kunst uit IJsselstein

Museum IJsselstein vindt het  van groot belang om in haar tentoonstellingen steeds de link met IJsselstein te leggen. Daarvoor put MIJ uit het reservoir van IJsselsteinse kunstenaars. Voor de tentoonstelling 'Eigentijds vervlochten met MIJ' heeft het museum Ketlin van Esschoten, Bernadet de Prins en Wim van Sijl uitgenodigd

 

Bernadet de Prins

 

Bernadet de Prins
Bernadet de Prins - Verbinding (2017)

 

Op het eerste gezicht lijkt het wel alsof de mensen op de foto een dans uitvoeren. Echter, bij de minste beweging, met iedere draai, is er het gevaar dat de groep uit elkaar valt. Het is een kwetsbaar, maar krachtig verbond waar wij hier getuige van zijn. Een mooie metafoor voor de samenleving.

Mensenfotograaf
Bernadet de Prins is een echte mensenfotograaf. Zowel in haar vrije werk als in haar werk in opdracht richt zij zich op de menselijke maat en het persoonlijke verhaal. Speciaal voor deze tentoonstelling riepen Museum IJsselstein en de fotograaf stadsbewoners op om te figureren op een grote portretfoto: jong en oud, man of vrouw, gekleurd, blank, gelovig of niet, iedereen was welkom. Aan de oproep werd met enthousiasme gehoor gegeven. Hand in hand vormen deze IJsselsteiners een vlechtwerk van mensen.

Vluchtelingen
Na een studie Algemene Sociale Wetenschappen aan de Universiteit van Utrecht was De Prins tien jaar werkzaam als zelfstandig communicatieadviseur. In 2001 is zij afgestudeerd aan de Foto Academie in Amsterdam met als specialisatie Portret, Documentair en Journalistiek. Sindsdien werkt ze als freelance fotograaf. Ze maakt veel werk in opdracht, maar ook documentairefotografie op eigen initiatief. Veel van die series maakte zij in het buitenland, waaronder in de vluchtelingenkampen bij Calais, maar ook dichterbij huis fotografeert zij verhalen. Zo volgt zij in IJsselstein fotografisch het leven van een Syrisch en een Eritrees vluchtelingengezin. Het werk 'Verbinding' (foto) is te zien bij satellietlocatie De Waag. Haar werk was eerder ook al te zien in Museum IJsselstein.

 

Ketlin van Esschoten

 Ketlin van Esschoten
Ketlin van Esschoten - Road without borders (2017)


Ketlin van Esschoten (1975) is beeldend kunstenaar met een achtergrond in architectuur. Die combinatie van expertises komt tot uiting in haar zoektocht naar de ultieme samensmelting van verschillende materialen binnen een abstractecompositie. Hoe mathematischook, in haar mixed-media werken ligt een groot deel van haar binnenleven begraven. Zo verbeeldt Rooftops (2016) het gevoel van een schild of een pantser optrekken.

Zonder grenzen
Road without borders (2017) is juist een vertaling van het gevoel zonder grenzen te zijn, maar ook weer niet grenzeloos. Persoonlijke verhalen en ervaringen, maar ook zorgen over maatschappelijke vraagstukken vertaalt zij in het gebruik van steeds weer nieuwe materialen die gaandeweg een experimenteel leerproces vormen voor de kunstenaar. Zoals zij het zelf zegt: “Ik heb dat altijd gehad. Het was altijd een puinhoop, want alles deed mee, ik kon overal iets mee. Van een doos maakte ik een kasteel. Dat is een soort belevingswereld, een fantasie die je van jezelf hebt. Eigenlijk ben ik al mijn hele leven een kunstenaar.”

Interieurarchitectuur
Van Esschoten rondde in 2005 haar studie aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht af, met als specialisatie interieurarchitectuur. Haar werk wordt getoond op diverse tentoonstellingen in Nederland, waaronder recent: MATERIE, Galerie kunst2001, Badhoevedorp (2017) en bij Kunst aan de IJssel, IJsselstein (2016).


 

Wim van Sijl

 

Wim van Sijl
Wim van Sijl
ALS ER OOIT EEN GROOT KUNSTENAAR BESTAAN HEEFT DAN BEN IK DAT (1981-1991)

 

Wim van Sijl (1955) is geboren en getogen in de stad IJsselstein. Hij verlaat de stad om kunst te gaan studeren. Na vele omzwervingen strijkt hij na het overlijden van zijn vader, een kolenboer, weer in zijn ouderlijk huis neer. Het kunstenaarschap van Van Sijl en zijn leven zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden: hij ís kunst. Alles wat hij doet en maakt is onderdeel van zijn kunstenaarschap. Leven en kunst zijn één.

Geldingsdrang binnen het kunstenaarschap
Wat zeggen de titels van de getoonde werken: GEWOON HEEL DIGTBIJ EEN SUPERNOVA EN DAN (1989) en ALS ER OOIT EEN GROOT KUNSTENAAR BESTAAN HEEFT DAN BEN IK DAT (1981-1991), over de kunstenaar? Het zijn metaforen voor achtereenvolgens het betrekkelijke menselijke leven hier op aarde en de geldingsdrang binnen het kunstenaarschap. Om de metafoor te onderstrepen schreef Van Sijl de tekst op het tweede werk op 7 oktober 1981 met fecaliën van een maaltijd van rode kool en worst. De werken zijn beide onderdeel van de Roemcyclus (1981-1993), een serie werken die de verhouding tussen kunstenaar en samenleving onderzoekt.

Coal.2
Ook Coal.2 is een uiting van zijn persoonlijke vervlechting met de kunst. Deze ontmoetingsplaats voor kunst en kunstliefhebbers bevindt zich midden in de persoonlijke woon-werkomgeving, waarbij de naam Coal.2 onder andere verwijst naar het beroep van zijn vader. Deze nieuwe kunst- en ontmoetingsruimte in IJsselstein doet nu ook dienst als satellietlocatie van Museum IJsselstein.

Workshops en voordrachten
Van Sijl kreeg zijn opleiding aan Academie voor Beeldende Vorming in Amersfoort (1975-1979) en de Jan van Eyck Academie, Maastricht (1980-1982). Zijn werk is getoond op diverse tentoonstellingen in binnen- en buitenland, waaronder ook bij Museum IJsselstein. Hij wordt daarnaast regelmatig gevraagd voor workshops en voordrachten.